هنرمند ایرانی-کانادایی؛ چیدمان و مجسمه با تمرکز بر هویت، حافظه و ماده.
سهیلا اصفهانی در آثار خود از چیدمان و مجسمه استفاده میکند و اغلب به موضوعاتی مانند هویت، حافظه و رابطه بدن/ماده میپردازد. رویکرد او ترکیبی از نگاه مفهومی و حساسیت به متریال است؛ یعنی ایده و ماده همزمان پیش میروند و اثر نهایی به تجربهای فضایی تبدیل میشود. آثار او معمولاً مخاطب را به حرکت، مشاهده جزئیات و ارتباط نزدیک با فضا دعوت میکنند.